Bir başka geyik muhabbeti…
Mevsimlerden bahar. Önemsiz bir kentin, önemsiz bir mahallesinde bir kedi yaşardı. İsmi Bahar. Kim o adı neden ve nasıl verdi bilinmez. Normalde bir kedinin adı olmazdı; sadece bir insan size isim verirse adınız olurdu. Ona da bir insan isim vermişti muhakkak. Bahar’a sorduğunuzda o söylemezdi. Bir kere sorma fırsatımız olduğunda, cevap vermek yerine uzaklara daldı sadece. Bahar neşeliydi, her şeyini ortaya dökerdi, bilirdik onu; açık bir kitap gibiydi. Bir gün…
Charles Bukowski, Alman asıllı Amerikalı yazar ve şair. 1920 yılında Almanya’da doğdu. 1923’te ailesiyle beraber ABD’ye, Los Angles’a geldi ve ömrünün çoğunu burada geçirdi. Takıntılı, otoriter ve kendi deyimiyle sadist bir babaya sahip olan Bukowski, daha küçük yaşlardan itibaren babası tarafından düzenli olarak fiziksel ve ruhsal şiddete uğradı. Aynı zamanda birinci dünya savaşında görev yapan baba, ev içinde annesi ile onu uyulmadığı takdirde dayakla cezalandırılan sert kurallara tabi tutuyordu. Öyle…
Küllerinden Miti Sökmek: Odysseia Savaşı kazanmak, savaştan sağ çıkmaya yeter mi? Dünya edebiyatının en eski şablonu olan “eve dönüş” (Nostos), yüzyıllardır zaferin ve kavuşmanın tatlı bir şarkısı gibi mırıldanılır. Oysa sinema perdesinde zamanı, belleği ve insan zihninin karanlık labirentlerini birer oyun alanına çeviren Christopher Nolan, bu antik anlatıya el attığında karşımızdaki tablo bir kahramanlık efsanesi olmaktan çıkıyor. Nolan; Inception’da rüya katmanlarına hapsettiği, Interstellar’da karadeliklerin ardında unutturduğu ve Oppenheimer’da vicdan azabıyla…
Bazen öylece durmak istiyorum, Gözlemek istiyorum var olanı, yok olanı Sadece kaskatı kesilmek istiyorum karanlıkta,aydınlıkta Ne zaman bana ilişiyor ne ben ona Uzak olsun benden kolunu kıpırdatmasın. Bir müzedeki heykel olayım; İnsanlar geçsin gitsin önümden anlamımı aramadan, Sorgulamasınlar benliğimi, Gözleriyle kirletmesinler manzaramı, Kalabalıklar içinde yalnız olayım, Işıkları kapatıp gidiversinler üstüme. Ay vursun penceremden, Yalnızlığıma anlam katsın ışıltısı. Ne zaman bana ilişiyor ne ben ona, Bir ağaç altında durayım mesela, Hayat burada akıp…
Dükkanlarının önünden geçerken bakmasın bana, görmeyeyim yeniden diye düşünüyorum. Üzülecek halim yok bugün. Olabildiğince güler yüzlü, sakin haliyle genç bir kadınla konuşuyor. Saçları toplu bugün. Yorgun gibi ama. Biraz oyalanıyorum kaldırımda. Gözlerini ayırmadan kadından, renk renk asılı elbiseleri gösteriyor. (Çevir kafanı.) (Ben seni hatırladım madem.) (Sen de gör beni.) Kadın gidiyor. Bir şey satamadı. Ama umrunda değil. Ya da keyfi kaçıyor. Gözleri hep aşağıda. (Çevir kafanı.) Gözleri tezgahta bir şeyleri…
Tonla insan geçiyor bu sokaktan her gün. Yaşlısından gencine, zengininden yoksuluna, yıkanmaktan rengi atmış kot pantolonlu bir alkol bağımlısından hayatının düzlüğünün arifesinde olanlara, yüzlerce insan, kimisi yakmak ister sarayları, kimisi onlara bir put gibi tapar, kimisi sever tehlikeli oyunları kimisi sever oyunbozanlık yapmayı, kimi sakınır güneşten kimi güneşe hasret. Tonla insan geçiyor bu sokaktan ve ben artık bu oyuna dahil değilim. Ben ki artık bu insanları izleyenlerden biriyim. Ben ki Karanfil sokakta bir…
Ay göründü dünya artık gitme vaktidir. Ay göründü ey ayaklarım artık silinme vaktidir. Gecenin yılgın aksinden kurtulup usul usul Ey ömrüm dünya döndükçe biraz biraz göçme vaktidir. Mevsimler geldikçe anlar geçer, anlar geçtikçe anlamak gerekir; Silinmedikçe kanatan simaları geçmişin, rüyadan kalkmak gerekir. Rüyalar silinirken gürültülü kâbuslara ağır ağır Ey ömrüm hayal var oldukça biraz biraz yaşamak gerekir. Acılı uykularından uyandıkça yüzümüz sevilmeye, Ağaçların kuru dalları canlanıp menevişlerle süsleninceye, Kuşlar söylemeye…
Mütemadiyen gelişen teknoloji çağında yapay zekâ uygulamaları, hayatımızın içine oldukça entegre olmuş durumdadır. Bunun bir sonucu olarak hayatın her alanını etkilediği gibi meslekleri de etkilemiştir. Hukuk da söz konusu durumdan hatırı sayılır derecede etkilenen ve sonucunda da akıllarda birçok soru işareti bırakan bir alan olmuştur. Bu bağlamda hukuk-yapay zekâ ilişkisinden bahsetmek, aralarındaki etkileşime genel bir bakış sunmak amaçlanmaktadır. Tabii konuya girmeden önce yapay zekânın gelişim seyrinden bahsetmek yerinde olacaktır. Yapay zekâ tarihi, 2 farklı form ile özetlenebilir. İlk formu…
Zamanın modasıydı duyulmaz çığlıklar Direniş suskunluktu direnirdik her gece Güne karanlık çöktü mü kavgalar duyardık Kafalarımızın içinde, tepinircesine Yıldızlar kaymazdı böylece Umut dilek fenerlerini yaktırmazdı Bir sigara yakardım Onu da denize atardım Balıklar ağlardı, ben ağlardım Akıntı sabahlara kadar bizimle olurdu Artık dalgaların direnişi de suskunluktu, kaçardım Zaten böyle oldu mu ben hep kaçardım Ömrümce kaçtım Zamanları zamanlara sattım En güzel planları yaptığımda yattım En son bir sevdayı haykırdım Ve…
Havalar soğumaya, sonbahar kendini hissettirmeye başlamıştı. O günün kıymetini bilircesine bulutlar bile tek tek dizilmiş, güneş ışığını aralıklı olarak maskeliyorlardı. Defin işlemleri bitmişti. İmamın kalabalığa dönüp baş sağlığı dilemesiyle herkes usul usul kapıya yöneldi. Zaten fazla kimse yoktu. Komşulardan Fatma, kocasına: “Yahu” dedi. “Bu adamın hiç mi umru yok? İnsan böyle gamsız olur mu?” “Kimi diyorsun?” dedi kocası Nedim. “Kimi diyeceğim ya, Nazif ağabeyi derim. Baksana şuna.” Başıyla en önden…
Hukuk ve edebiyat, çoğu zaman ayrı dünyaların uğraşı gibi görülür; biri daha keskin metin ve kurallarla temeller çizerken, diğeri hayal gücü ve betimlemelerle şekillenir. Oysa tarih boyunca adalet arayışı, toplumların düzeni ve bireylerin temel hakları, sadece mahkeme salonlarında değil; roman sayfalarında, özne, şiirlerin haykırışlarında, ses ve tiyatro sahnelerinde görünüm olmuştur. İnsanların arayışları sadece hukuki normlara indirgenemez; bu insani arayış duygular taşır, duyuşlar ister; toplumu ve bireyi, edebiyat hukukla bir olup…
“Siyaset, mümkün olanın sanatıdır.” -Otto von Bismarck Siyaset felsefesinde geçmişten günümüze devlet yönetimi hakkında bir sürü fikir ortaya atılmıştır. Bu fikirlerden en yaygın olanı realizmdir. Politik realizm anlamına gelen realpolitik, 1850’lerde ilk defa kavram olarak Alman siyasetçiler tarafından kullanılmaya başlansa da bu fikrin temeli çok daha eskiye dayanır. Asıl olarak, Machiavelli’nin ‘Prens’ kitabındaki fikirleri bu kavramın temel düşüncesini oluşturmuş; Bismarck, Kardinal Richelieu, Kissinger gibi devlet adamları buna örnek teşkil ederek…
Yalnızlık kene gibi Veyahut paketimde son sigaram gibi Penceremden içeri giren Sarı ışık huzmesi gibi Ankaranın ayazında Tanrı bana kement atmış gibi Tek başına bir çocuk parkında Kamer arşa çıktığında Başım iki elim arasında Yaktığım sigara gibi Metehan ASLAN Merhaba, ben Metehan Aslan. 2007 doğumluyum. Hacettepe Hukuk Fakültesinde hazırlık öğrencisiyim. Edebiyata ve özellikle şiire ilgi duyuyorum.
Bavulumu alıp gidiyorum hiç gelmemiş gibi. Ya da bir yolcunun acelesi misali, Belki de karnı doymuş bir misafir edasıyla Kalkıp kaçıp gidiyorum arkama bile bakmadan… Kalbini bırakıyorum başucuna Belki verirsin bana benzeyen bir başkasına. Uyanmasın diye hatıralar yürüyorum parmak uçlarımla, Geldim ve gidiyorum gelmiş ve geçmiş her bir mevsim gibi… Merve KURTAK Merhaba, ben Merve. Ankara Üniversitesi Hemşirelik Fakültesinde öğrenciyim. Boş zamanlarımda şiir ve yazılar yazarak kafamı toparlarım. Yazmak, bana…
Saatlerdir hep aynı yerde, kuş pislikleriyle dolu, eskiden olsa burun kıvırıp yanından geçip gideceği daracık bir bankta oturup kalmıştı. İçinde o alışılmış, garip sıkıntının olduğu güzel bir gündü. Öyle ki tüm şehir bu fırsatı kullanmak istercesine etrafında dönüp duruyordu. Arada bir bakışlarını bir iki saniyeliğine( ama daha fazla değil) içlerinden birinin üzerinde gezdiriyordu. Herhangi bir merak ya da bariz bir aşağılama barındırmayan bu bakışlar, yalnızca her yeni güne uyanmanın mecburiyetini…
Zenginlik nedir sizce? Ev, araba, bir şirket, özel jetler, marka giysiler, lüks restoranlar… Hangisi ya da hangileri sizi zengin olarak tanımlar? Ya da sahip olduğunuz tüm bu mallar sizi kendini geliştirmiş, kibar biri yapar mı? Peki ya kültürlü biri yapar mı? Bugün en büyük medeniyetlerin büyümesinin ardındaki yegane şey tarımdı. O dönemde toprakla uğraşmak, onu ekmek, biçmek bir medeniyet göstergesi bir gelişmişlik durumuydu. Tarımın hatta toprağın üstüne kurulmuş “kültür” kelimesi…
Bir sabah uyandığınızda, içinizde nedensiz bir hüzün veya geceden kalma bir görüntü zihninize mıhlanmışsa işte o an Freud’un dünyasına ilk adımı atmışsınız demektir. Çünkü Sigmund Freud için rüyalar, yalnızca bilinç dışı zihnin kapı aralıkları değil; aynı zamanda insan ruhunun en dürüst itiraflarıdır. 1900 yılında yayımlanan Rüyaların Yorumu adlı başyapıtında Freud, psikanalizin kapılarını bu hayaletimsi aleme açar. Ve o günden sonra rüyalar, ne yalnızca bir “gece süsü” ne de “ sabahın…
Bırak, sarabilecekse sarsın elleri boşluğu. Tutma kanatlarından! Özgürlüğünü ver ona. Savrulsun her parçası başka başka anlamsızlıklara. Görsün tüm cüretkarlığıyla şu üç beş kuruşluk yaşamı, O da kirletsin herkes gibi bu aşk denen ilahi makamı. Nemli toprakların susuz kalmış tohumu gibi zerrelerinde hissetsin eksikliği. Ya da tatsın gözleri hesapsızca günah işlemişliği. Dilini yaksın onun da dudaklarında tutamadığı sözlerin edepsizliği. Ruhunun kamburluğuyla ödesin dik duramayışın bedelini. Savaşçı kimliği arttırsın ölüm meydanlarında yüreğinin…
Hukuk; hukuki pozitivistlerin yaptığı gibi sadece normlar, kurallar, kanunlar, ilkeler ya da kavramlar olarak ele alındığı sürece şekli bir soyutlamadan öteye geçemeyecektir. Bilgi hiçbir zaman gökten inmeyeceğine göre her bilgi bir amaç uğruna vardır. Hukuk bilgisi de böyledir, siyasi ve sınıfsal bir amaç uğruna vardır. Marx’ın “Hukukun kendi tarihi yoktur.” derken hukuku sadece normlarla ele almamamızı ve hukuka “nasıl” sorusundan ziyade “neden” sorusunu sormamız gerektiğini bize anlatır. Çünkü hukuki ilişkiler…
“Soğuk erken gelmiş bir kış rüzgarı kadının üstüne esti, etrafında sadece ölü yapraklar döndü çılgınca.” Kendimde çoğu aşağılık hareketi barındırmadığımı, içten gelen bir tiksintiyle, ayrıca bir çabaya gerek duymadan onlardan yüz çevirdiğimi biliyordum. Yine de hayatın hiç beklemediği bir vakit, insanı kendine yabancılaştırıp düşman kıldığını anlar olmuştum zamanla. Bu yüzden kendime karşı şüpheciliğimin, yaşama olan güvensizliğimin sonu yoktu. Ki zamanla haklı çıktım ve bu korkunç farkındalık bile beni ondan uzak…
arkasına dönüp giden bir ayna kendimi görmeye izin vermeyen tutkusuna kapılmış, kırılmış bir ayna yanılmıyordu belki de tuğla bağlamış kafasına, çerçevesine sarılmış sırtına duvarını örmüş halsiz, çelimsiz bir kum bileşeni bağıra çağıra konuşur duymaz kimse başka bir eşine baksa bile sonsuzluk dışında bi’ şey görmez göremez amacı vardı belki de bilmediğimiz mazi bir bulantıya ulaşmayı yasak elmayı yemeyi hedefliyordu ertesi güne bırakmadan bilemeyiz bakma arkana ayna ziyan olmasın hayallerin ne…
Aslında her şey bir seçimle başlar. Gözümüzü açtığımız sabahı yaşamak bile istemsiz bir seçimdir. Bugün ne giyeceğim, kahve mi alayım yoksa çay mı içeyim, oraya mı gitsem yoksa buraya mı gitsem…Ufacık gibi görünen ama kelebek etkisi gibi hayatımızın yönünü değiştirebilecek onlarca seçim. Öyleyse dalalım bu sorunun derinliklerine: Biz mi seçiyoruz gerçekten yoksa zaten seçilmiş bir yolun içindeki figürler miyiz? Asla basit bir soru değil çünkü düşündükçe farklı kollara ayrılıp farklı…
Ne olduğunu biliyor musun canımın içi? Ömrümüzün en güzel yıllarında Sıkışıp kaldık belirsizlik girdabında Arafın en sessiz fırtınalarından geçtik Çöllerde susuzlukla, umutsuzlukla kavga ettik Canımızı parçalayıp yoldaşlarımıza pay ettik Onlar bizi yarı yolda bıraksa da Denizlerde köpek balıkları bekledi bizi Biz denize ulaşamasak da Oturup beklediklerinden emindik Ağızları açık, tuzağa düşürmekten zevk alacaklardı Bazılarına yem olduk, bazen onların karınlarında Kör karanlıkta kaldık Sesimiz yankılandı o kas yığınlarında Haykırmak da ne…
Kapatın gözlerinizi. Karşınızda duran bu simsiyah tuvalin tadını çıkarın. Çizecekleriniz tamamen sizin zihninizin birer ürünü, yeni olgunlaşmış meyveleri olacak. Tamamen size ait bu karanlıkla ne yapacağınız size kalmış. Hafızanızın derinine indiğiniz şu anlarda, karşınıza çıkanlar ya hayal ötesi bir sahne ya da eskiden yaşanmışlıkların sonucu önünüze çıkan birer anı tohumu olacak. Kim bilir belki de farkına bile varmadan gelecekten izler taşıyan bir dizi örüntüyü resmedeceksiniz bu karanlıklar içindeki tuvale. “Bir…
Kabarır günün ortasında kıstırılmış hayallerimiz Ta ki akşamına uğramadan kalbimizden çekip giderek Provasız bir oyundu meselemiz, daha ne ki bu? Cümbür cemaat toplanır, diziliriz bir sıra boyu, Ertesi güne kalmadan loş ışığa sürükleriz kendimizi. Fakat aşikar değil miydi kendimizi kandırdığımız, Yutkunamaz, işitemez bir hale tutunmuşuz. Daha ne söylenir? bilemiyorum arkadaşlarım. Girdaptan mı çıkmışız, bunaltıya mı kapılmışız? Toyca bir seçimdi bu zamana kadar yaptıklarımız, Belki de tesadüftür, dillendirir dururuz. Esirgemeyiz kendimizi…
İnsanlık son yüzyıllarda çılgın bir aşkla savaşıyor. İktisatçılar, felsefeciler, ahlakçılar ve daha nicesi bu çılgınlığı övmek ile meşgul. Kapitalist uygarlığın hüküm sürdüğü dünyada insanı yitiren, bıktıran ve hatta kişiliğinin kaybolmasına sebep olan bu çılgınlığın adı çalışma aşkı. Bıkmadan, yılmadan, usanmadan çalışmamız üretmemiz isteniyor. Sermaye dediğimiz olgu, gökten inmediğine göre sermayenin birikmesinin yolu emeğin sömürülmesidir. Ne kadar az tembellik hakkımız varsa o kadar çalışma zorunluluğumuz vardır. Biz ne kadar çalışırsak emeğimiz o…
Zeki Demirkubuz(d.1964,Isparta), Türk sinemasının en kendine has yönetmenlerinden biri. Sinemasını, kendi hayatının ve gözlemlediği gerçeklerin filtresinden geçirerek oluşturan bir anlatıcı. Genç yaşta hapishaneye düşmesi, Dostoyevski’yle orada tanışması, varoluşçu düşünceye ilgisi ve sokaktaki insanı anlatma arzusu onun sinemasının temel yapı taşlarını oluşturuyor. “Masumiyet”, “Kader”, “Yeraltı” ve “Yazgı” gibi filmlerinde, toplumun kıyısında kalmış insanları, suskunlukları, pişmanlıkları, kıskançlığı ve ihaneti tüm ”çıplaklığı” ile göz önüne seriyor. Onun sineması, abartılı dramatizasyonlardan, büyük sözlerden ve…
Kendimden gidişler, kendime gelişlerÇığırmak o türküyü, mahvetti beni.Durmadan çalım satan bu dünyayla savaşlarİçimi ısıtan o çay kaşıklarının sesleriBeli bükülmüş, bastonu kırılmış bebekler mahvetti.Dayanamadığım kristal keyiflerimKör olası âşık olmak mahvetti beni. Aşığım elhamdülillah, maşallahım varAma sancılanıyorum bu derin uykuyu düşündükçe.Varsayalım çoktan yıkıldı dördüncü duvarZira yalnız çocukların dünyasında değil canavar.Sarı lüleli bebeklerin büyümeleri gerekirkenYasaklar kanununa aykırı davrananlar var.Geceleri yastıkları ıslanan bebeklerKucaklanmak isterken göç ettirilenler…Veda bile etmeden gitti ya o sahipsiz uçurtmalarBiliyorum, bugünü…
Zaman akıyor zaman geçiyor öyle ya da böyle. Durdurabiliyor muyuz, geçebiliyor muyuz önüne? Hayır. Kalbimin en derinliklerine işleyen hançerler var .Gözümden yaşlar süzdüren acılar var .Oturup ağlamalı mıyım her acıya? düşünüp durmalı mıyım gecelerce? Hayır çünkü zaman öyle akışkan ki eline alsan durmuyor kayıp gidiyor öylece. Ne yapmalı peki? işte zamanın hızını kabullendiğim gün her şey için oturup ağlamamayı öğrendim .Bazı yaralar alınmalı ve yola tekrar devam edilmeli . Engeller…
Farkında olduğunda değişecek sandığın ne varsa,Değişmeyecek namın sitayişle de anılsa.Bulunduğun mecliste gelenekten yakınmak da yasaksaTevekkeli değil yabancılaşman, mevzu namussa, arsa. Kademen yükselince gör esirliğin zorluğunu,Çıkamazsın buradan anlamadan imtihan olduğunu.Yok ettiniz mi bari insanın insana kulluğunuDedi Hikmet, mektep bitirdiniz. Yârin bakışı değdi sandık şaraptaki üzüme,Üzüm garabet ehli, gök motifli elbise dikiyor sözüme.Kim bilir neden şiirde nasırı münasip telakki edenlerNakışlı esvaplarının anımsattıklarıyla iltifata tabi gelir gözüme. Hatırıma geldi yıllarca Süslü Sokak’taki o…
perdeleri indiriyorum, kapatıyorum pencereleriterk ediyorum ardındangeçmiş yüklü kelimelerimidizginliyorum ruhumda kalan kalıntınısürüyorum dört nalaheybeye kapatıp tüm gelecek filizlerini olmayacak bu seferizin vermeyeceğim sanrılarımda yaşamanagözümü açmamla başlayanher kader kırıntımın üzerinecehennemden bir ufuk karalayıp damuhtaç kalmayacağım saadet vaadinesenin siluetinin tesiriterletmeyecek beni her gece yanı başımda beklemeyip tahayyülümün beni tekmelemesinitaşımaktansa sinemde eskizleri silikçekapatırım karaltılarla dört köşesinisolurum bu solukluğu her nefesteve kefenlerim aşkımı,ne kadar bezim kalmamışsa dasöker alırım defne hazır heveslerimdenkefensiz gömerim birkaçını mevsimler, komiteler,…
“Çalan zilin sesiyle irkildi kadın. Derin düşüncelere dalmıştı. Öyle ki narin ayağında oluşan keskin sızıyla fark etmişti elindeki bardağı yere düşürdüğünü. Tepki vermek istedi; bağırmak, ağlamak… Ancak vücudu yaralanmaya öyle alışmıştı ki adeta hissizleşmişti. Çiçek gelmişti. Yanlış olduğunu düşündü zira alışkın değildi güzel şeyler görmeye. Vücudundaki morluklarla aynı rengi paylaşan lavantaya baktı ve iç çekti, bugün anneler günüydü. Histerik bir gülüş bıraktı yaralı dudağından. Nasıl unutabilmişti ki her gün kadın…
Anıları anıtlaştıran bellekte, uçurum kadar yüksek ve bir o kadar derin bir evrenin hengamesinde akıp giderken zaman, çürük alaşımlı et yığınları kaosu peşinden yaratıyor ve beni yaralıyordu. Geçmiş hiç geçmemiş gibi ve gelecek, şarlatan imajlara bürünmüş çiçek bahçesi vaadeden haber bültenlerine benziyordu. Dante’nin ilahi komedyasına benzer bu karanlık bilançoyla evrenin suyu bile artık katranlı geliyordu. Sokakta keman çalan insanlar ekmek çalan insanların artıklarından beslendiğine utanç duyuyordu. Rollerimiz değişmiyor ve Tanrı,…
Bir tuval olsaydım,Tam ortasına bir gökkuşağı çizer,Kırmızı turuncu sarı yeşil kırmızı hepsinden sırayla koyardım,Ama gökkuşağı için gözümden dökülen yaşları hesaba katmadan da ağlardım, Bir kalem olsaydım,Kalemtıraş aramaz kendimi bıçakla yontardım,Boş sayfaları hayallerimle donatır,Uçak yapıp dünyanın diğer ucuna gideceğine inanarak camdan fırlatır,Yere çakılışından büyük bir hüzün duyardım, Bir köy olsaydım,Toprağı taşınmış yolları aşınmış muhtarı sapıtmış diye anılır,Geceleri Ağustos böcekleri ve rüzgarın uğultusu eşliğinde yıldızları birer birer sayardım,Tam rahata erdim yeşillendim derken…
Yapay zekâ barındıran icatların gündelik yaşamdaki rolleri arttıkça hem cezai hem de hukuki sorumlulukları bakımından ortaya çıkan problemler daha fazla tartışılır hale gelmiştir. Bunlardan biri olan ve henüz birkaç ülkede ve çok az sayıda olmak üzere kullanılmaya başlanılan otonom araçların da bu açıdan incelenmesi şarttır. Öncelikle otonom araç kavramından bahsedecek olursak otonom araçlar çalışmaları kısmen ya da tamamen yapay zekâ niteliğinde bir sistem kontrolünde olan, sadece…
Buğday tarlalarında koşturmakla geçti ömrüm Uzun, sapsarı saçlarım inatçı başaklara dolanırdı. Yemyeşil gözlerim baharın güneşte kamaşır, güzün hüzne bulanırdı. Cehennemi yaşarken düşünmezdim ilerisini İçindeyken değil; dışına çıkınca gördüm cahil ile arifi. Cahil kendini arif, arif de kendini cahil bilirdi. Ben cahil bildim kendimi, faturasını ağır ödedim onun. İnsanlar duymadılar, dinlemediler beni Ellerinde hançerlerle, sopalarla peşimden koştular. Kurbanı oldum onların, bıçak dayadılar enseme kapı eşiklerinde. “Durun!” dedim, korktuğumdan değil ya hani…
Hakkı Dayı’nın insafsızlığı tutmuş elinden tutanı olmayınca gördüğü gibi kendini kaptırmış vazonun çiçeği solmayınca vazodaki gümüş işlemeler gelmiş Dayı’ya inci Hakkı kırlentin hakkıdır bu sevdaya birinci gelmek, hatırı sayılır bir koşuşturma esasında. vazonun adı Leyla imiş; Hakkı Dayı, mecnuna dönmüş. Bunu duyan Mecnun, Hakkı Dayı’ya bırakmış asasını terk etmiş çölünü, yeni aşıklara yer açmak maksadından ötürü Hakkı Dayı’nın hakkıdır bu çölde susuzluğuna serap örtmek aşk şarabından tattığı zamandan beridir Hakkı,…
Yıllardır dillere pelesenk olmuş bir cümle var: Coğrafya kaderdir. Bu kadere bir de kadın olmakeklenince sürümekle mükellef olduğunuz pranganız daha da ağırlaşır. Ruhunuz bu yükün altındaezilmeye başladığında pes edip etten bir bebeğe dönüşürsünüz ya da savaşıp prangalarınızdankurtulursunuz. Kendi kanından sarhoş olmuş Doğu’da açarsanız gözlerinizi pranganız cehalettir. Her gün her saniyehaklarınız için savaşmanızı gerektirecek bir engel çıkar karşınıza. Bu engel Maslow’un ihtiyaçlarpiramidinin dördüncü basamağında yer alan değer ihtiyaçlarının kapsadığı özgürlüğe kısıtlamadırmesela.…
Burada gökyüzü yok Yağan kasvetten gözlerin damlıyor avuçlarıma Tutamıyorum hiçbirini, Düşmesin diye binbir çabanın içinde Toprağa karışıyor yavaşça ruhun Alıyor seni benden, Hani hiç uğramadığın yerden Harelerimden bir damla firar ediyor ardından Toprak onu da alıyor mabedine Sonsuza kadar seninle kalıyorum böylece
Zaman gelir o kadar çaresiz hissederiz ki dertlerimize derman yoktur. Sıkışırız insanların arasında. Baharda açan çiçeklerin farkı kalmaz bulutların kapattığı dolunaydan. Kalbimiz atar da sanki nefes alan, düşünen, adım atan biz değilizdir. Ortada bir vücut varken içindeki ruhun varlığı şaibeli gelir. Her olumsuzluk bizi bulur, bir türlü mutluluğu yakalayamayız. Yüreğimizin en derininde amansız bir sızı olmaya başlar, geçen günler. İnsan öyle bir varlık ki bir gün gülse günlerce…
BÖLÜM 1 KADININ SOYADI ÖZ Bu çalışmamızda normlar hiyerarşisi gibi temel bazı kavramlara değindikten sonra Türk Hukuk sistemince tanınan 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun ‘’Kadının soyadı’’ başlıklı 187’incı maddesinde düzenlenen evlilik sonrası kadının soyadının durumuna ve kanun koyucunun ilgili maddede lafzi olarak değindiği tamamen bireylerin cinsiyetlerinden ötürü yapılan bu ayrımcılığın hukuki yönlerini açığa çıkararak, bu mevzuatın; 2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın ‘’Kanun önünde eşitlik’’ başlıklı 10’uncu maddesinde bahsi geçen ‘’Kadınlar ve…
Bulutların arasından bir ışık huzmesiSerin bir lodos, sıcak bir yaz etkisiBir manolya düşün tomurcuklananBir eşek düşün, yalnız manolyaya odaklanan Kıyamıyor belki, yapamıyor bir müdahaleManolyanın hayatını çok seviyor belki deBelki de hayatıydı manolya, belki deHayat belkilerden oluşsaydı manolyaEşek var olur muydu o an yanında? Bir gün bitap bir durumda eşekOna âfitâb olan bir manolya Aşk mı desek sevgi mi desekAsıl izafiyet bu olsa gerek Üç iki bir Hayat çocuk…
1.Giriş Değişen ve geliştiği iddia edilen dünyada 21. yy. popüler akımların zamanı olmuştur. Söz konusu popüler akımlardan bazılarının geliştirdikleri öğretilerin insanın doğasına aykırı olup olmadığı da bu bağlamda uzun zamandır tartışılagelmektedir. Bahsi geçen akımlardan biri olan veganlık ya da veganizm de tartışılan akımlar arasında ilk sıralarda yerini almaktadır. Özellikle veganlığın insan sağlığına etkileri bu tartışmaların odak noktası haline gelmiştir. Bu sebepten de ilgili akımın her alanda, alanın bilgi…
İşçi ve işveren arasındaki birçok uyuşmazlık iş akdinin sona ermesiyle ortaya çıkmaktadır. İşçi ve işveren arasındaki iş ilişkisinin sürekli borç doğurması sebebiyle, işçinin çalışma sırasında hak kazandığı ücretlerin yanında kıdem ve ihbar tazminatı gibi tazminat talep etme hakkı da bulunmaktadır. İşverenin iş ilişkisinde güçlü konumda olması ve genellikle işçinin haklarından yeteri kadar haberdar olmaması sebebiyle işveren söz konusu alacakları karşılamaktan kaçınarak türlü yollara başvurmayı tercih etmektedir. İşverenin sıklıkla başvurduğu yollardan…
Beni mi seviyorsunuz gerçekten?Bir şeyler mi fısıldıyor yoksa,Şu karşınızda duran katranla belenmiş beden?Eskilerden sesler biriktirip heybesindeSunuyor mu size de umarsızca?Umursanmayın ortalıkta, onun sesleri dağıtması özgü değil kimseyeSesleri dağıtamazsa öldürür tek tek her biriniVe kendi de ölür kimsesizlikte Beni mi seviyorsunuz gerçekten?Ağlayıp duruyor mu ortalıkta yoksa,Sırtında taşıdığı vebali zevale dönüşmüş zavallı beden?Kefareten günahlarının üzerine bulutları örtü yapıpÇıkıp da üstüne, tanrı addediyor mu aniden kendisini?Onun bulutları cisricehennem, bulunduğu gök acizaneHer dönemecinde azap…
Milletimizin belleğine bağlılığı serencam içerisinde her daim şiir ve dinle olmuştur. İkinci unsuru topyekun olarak kaybımız tarih içinde bir yere denk gelse de ilkini kayıp, sanıldığının aksine evvelce değildir. Şiirden kopuş bir belleğin unutuluşuyla birlikte gelen kendini kaybetme halini oluşturur. Şiirle teksif olmaya karar verdiğimde bir kızın aşkından yeni kurtulmuş arı bir gencin düşünceleri içerisindeydim. Şiirlerimin içerisinde bütün bir geçmişimi barındığımı anladığımda ise on sekiz yaşını geçmemiş toy bir genç.…
Varoluşun sırrı korkusuz olmaktır. İnsanlar, tüm yardımları reddettiğinde özgürdür. Hayatta, insanların kendisine vadedildiği veya karşısına çıkan fırsatların kaç insanı bilinçlendirdiğini söyleyebilirsiniz ki? Bilinçlendirdiğini farz edersek bile en büyük fırsatın yaşam olduğunun farkında mıdır? Bu fırsatın, yaşamın her anında var olduğunu bilir mi kişi? Fırsatın aslında bir farenin fare kapanına girmesini bekleme gibi değil de o fırsata ulaşmak gerektirdiğini bilir mi peki? Tüm bu soruların temelinde yatan anahtar aslında “mindfulness” dediğimiz…
Gözyaşlarımla iki mezar suladım bugün Ağladım saatlerce, Ağladıkça çoraklaştı toprak Durdu zaman, o büyük saat Akrep yelkovana denk geldiği an Huzuru unuttum ben bugün Altımda hayallerimden yapılmış bir tekne Su alıyor umut denizinde Batıyorum yavaşça derine …
Roma’ya gelişimi Milano’dan başlatmak hikayenin bağlantısını kurmak açısından en sıhhatlisi olacak kanımca. Maalesef, modanın başkentinde olduğumu ve insanların muhteşem giyindiğini Milano’daki son günümde idrak etmiştim. Bir yerden ayrılmadan önce her şey muazzam görünür gözünüze, bu da o yanılsamalardan biri olmalıydı sanki. Ancak değildi. Bu şehirde beni çeken bir hava vardı. İnsanların yüzlerinde elitist tavırlara ve üsten bakmalara çok rastlasam da bu şehirde uçarı bir cezbediş vardı. Ne yazık ki ben…
Bu yazımda Kafka’yı seçmemin nedeni kendisi de bir hukukçu olan yazarın hem hukuk hem toplum sistemi ile ilgili eleştirel yorumunu sizlere sunmak ve bir hukukçu adayı olarak kendi fikirlerimi de bu kitaplar üzerinden sizlere aktarmaktır. Öncelikle Franz Kafka kimdir bununla başlayalım. Almanca konuşan Bohemyalı (Çek Cumhuriyeti) roman ve hikâye yazarıdır. Hukuk eğitimi aldıktan sonra bir sigorta şirketinde çalışmaya başlamıştır. 40 yıllık kısa bir ömür geçirmiştir. Kısa süren ömrüne rağmen edebi…
Oscar adayları yayınlandı. Kimisi popüler kültürün rağbet gösterdiği, zengin yapımcıların küflü yapımlarıyken; kimiyse gerçekten sanatsal kaygıların hadsafhada olduğu, izletmek istediğiyle sunduğu hikâyenin tam bir harmoni oluşturduğu yapımlar. Esasen Oscar’ın tepeden inme belirlemeciliğine şiddetle karşıyım. Dönem dönem pembe panjurlu kürsülerinden pozitif ayrımcılık kaygısıyla haksız kararlar verdiğini de zengin yapımcılar ve büyük bütçelere ağzı sulanarak ödül verdiğini de gördük. “Ya bu oyuncu kesinlikle Oscar almıştır” dediğimiz pek çok oyuncunun ödül almadığını da…
Hemen geçtiğimiz hafta yani vizeler haftasının bitiminden bir gün sonra kendimi İtalya’ya attım. Milano’da yaşayan birkaç arkadaşım olmasının yanında Fransa’da okuyan bir iki arkadaşımın da gelmesiyle ufak bir buluşma ayarlayabildik. Tabii arkadaşlarımı görmenin yanı sıra bu gezinin arkasında yatan iki ana sebep vardı: Çocukluğumdan beri en büyük sevgim futbol ve olmazsa olmazım yemek. Arkadaşlarımla beraber Milan-Sassuolo maçını izledikten sonra onları uğurlayacak Roma’ya otobüsle geçecek ve Roma-İnter gibi büyük bir maçı…
Beden dili dünyadaki tüm canlılarla sözsüz bir şekilde iletişim kurmamızı sağlayan en etkili iletişim aracıdır. Beden dili hareketlerinin isteğimiz ile gerçekleştiğini düşünsek de aslında durum böyle değildir. Gün içinde istem dışı sayısız kez beden dilini kullanırız. Peki bu istem dışı gerçekleşen hareketlerin yalan yakalamada son derece etkili olduğunu söylesem? Size karşı söylenmiş bir yalanı beden dili ifadelerinden yakalamanız mümkün. Dünyadaki çoğu devlet yetkililerinin konuşma yaparken beden dilini oldukça kısıtlı bir…
Hiç uçma yetisini kaybedip defalarca uçmaya çalışan bir kuş gördünüz mü? Ben gördüm. Her defasında yere serildikten sonra artık denemezler bile. O kadar başarısız olmuşlardır ki güçlerini kazandıklarının bile farkında olamazlar. Ve siz ne yaparsanız yapın, onlara uçma cesaretini artık veremezsiniz. Onunla konuşmak işte tam böyle hissettiriyordu. Kendine inancı o kadar yoktu ki onunla konuşurken bir duvarla konuşuyormuş gibi hissediyordum. Onu yine günler sonra her zaman oturduğu gri pufun üstünde…
