ÇOCUKLUĞUMUN RENGİ
Çocukluğumun bir öğleden sonrası hangi renkti hangi sarıda uyur duvarlar, hangi maviden çalınır anılar, hangi ışıkta geçmiştir tüm zamanlar perdenin güneş sızılarında unutulmuş bir yaz günüdür çocukluğum henüz hiçbir ayrılığı bilmediği çağın coşkusu, o denli mavi, o denli kör sonra gençlik… esen rüzgârları henüz çarpmadı yüzüme kahve gözlerime düşmedi çorak toprak toprak yağmura yenildikçe yeşeren günlerdi çocukluğum sonra büyüdüm, zaman kendi yoluna aktı, almadı bekleyen elleri ben hayatın yolunda yürüdükçe…