KİMSESİZLİK HİSSİ
An gelir susar heves, der Attila İlhan. Sadece heves mi susar? Zaman durur o an, hayatın ritmi birden kesilir; gözler dolar, farkındalık başlar. Önündeki çorba yarım kalır, boğazındaki o yumru izin vermez bir yudumun geçmesine. Yutkunmaya çalışırsın ama başaramazsın. O sırada yalnızlığın, zihnini kurcalamaya başlar. Yanında biri olsun istersin, tek tek içinden geçirirsin isimleri; belki bir kaç telefon denemesi yaparsın, sonra meğer kimsem yokmuş dersin. Onca kalabalığın, paylaşılan onca kahkahanın…